Het Nieuwsblad van 27 februari 1999: Luchthaven-rapport crasht in Borsbeek

Dat de uitbreiding van het vliegveld in gemeenten als Borsbeek, Boechout en Mortsel geen hoge ogen gooit is door iedereen geweten. Ook burgemeester Leo Vlaeymans van Borsbeek richtte opnieuw een waarschuwing aan het adres van de Vlaamse regering. Die zou in maart overgaan tot de volgende fase van besluitvorming in het dossier. Het rapport Spiekermann werd in Borsbeek met de grond gelijkgemaakt...
"Het standpunt van de vier gemeenten tegenover de uitbreiding van de luchthaven is altijd een eenparige afkeuring geweest. Ze pleiten niet voor de sluiting van de luchthaven, maar willen een status-quo. "De situatie moet blijven zoals ze is", zegt Vlaeymans.
"Daar zijn vijf redenen voor. Eerst en vooral staat de grond tussen de R11 (Frans Beirenslaan) en Fort III volgens het gewestplan Antwerpen ingekleurd als agrarisch gebied. Dan is Fort III volgens datzelfde plan bepaald als recreatiegebied en ligt de nabestemming van de terreinen van het vliegveld al vast: dat moet een parkzone worden."
"Vervolgens", gaat de burgemeester voort, "staat in het ruimtelijk structuurplan Vlaanderen (RSV) letterlijk vermeld dat uitbreiding niet verantwoord, noch gewenst is, gelet op de ligging, in het centrum van de stedelijke gebieden. Tenslotte hebben heel wat mensen hun keuze van woonomgeving gemaakt in de terechte veronderstelling dat de vigerende plannen niet al te snel en drastisch zouden worden gewijzigd."
De in Duitsland verrichte studie over de mogelijkheden van uitbreiding van de luchthaven stootte op vernielende kritiek. "Het zogenoemde rapport Spiekermann getuigt van allesbehalve Deutsche Grundlichkeit",' zegt de burgemeester. Zo kwamen de onderzoekers bijvoorbeeld maar twee keer ter plekke om de situatie te analyseren. Daarnaast blijkt dat bureau Spiekermann niet in het bezit was van het RSV, waarin meer dan een jaar eerder de onwenselijkheid van uitbreiding vastgesteld was. De Vlaamse regering heeft het niet nodig gevonden het bureau daarvan op de hoogte te stellen. Dat hebben wij dus nu maar gedaan."
Een ander zwak punt in het rapport komt erop neer dat er nooit onderzoek is gebeurd naar het effect van de concurrentie tussen de regionale luchthaven van Deurne en de ontwikkeling van het miljarden kostende HST-station Antwerpen Centraal. "Men zou bovendien ook eens kunnen afwegen welke van de twee verkeersmiddelen ecologisch meer verantwoord is."
"Ook beweert het rapport dat de geluidshinder boven Vremde en Boechout niet erger zou worden, omdat die routes nu toch ook al door vanop Zaventem vertrekkende vliegtuigen worden gebruikt. Men vergeet (?) er dan natuurlijk bij te vertellen dat het lawaai juist door het opstijgen en landen veroorzaakt wordt."
Tenslotte houdt het rapport volgens Vlaeymans geen rekening met de ecologische waarde van de open ruimte, en van Fort III in het bijzonder. (...)
Lieve Woutersen.

De Nieuwe Gazet van 6 juli 1999: De 'Groep van Antwerpse Intellectuelen uit de Binnenstad' bijt van zich af

De formateur en de onderhandelaars die werken aan de vorming van de nieuwe Vlaamse regering hebben gisteren een twee bladzijden tellende nota in de bus gekregen. Daarin staan bezwaren tegen de mogelijke uitbreiding van de luchthaven van Deurne. Eén van de afzenders tekende als 'de Groep van Antwerpse Intellectuelen uit de Binnenstad'.
"De Groep van Antwerpse Intellectuelen uit de Binnenstad? Euh, ik wist zelf niet dat we zo heten. Dat klinkt allemaal veel plechtiger dan het in werkelijkheid is hoor", zegt professor Jan Blommaert. "Maar het kind moest een naam hebben". Het kind is eigenlijk een vrij informeel samengaan van -inderdaad - intellectuelen uit de binnenstad. Academici van allerlei slag die in Antwerpen wonen en zich betrokken voelen bij de stad en hun buurt.
Blommaert: "Het is allemaal begonnen met een buurtvergadering over de startbaan. Ik zag drie mensen die ik van het werk kende. We liepen elkaar wel vaker tegen het lijf. En praatten over de startbaan, onze visies op het leven in de stad. En van het één kwam het ander". De Groep van Antwerpse Intellectuelen uit de Binnenstad is ondertussen talrijker dan het basiskwartet Jan Blommaert, Maarten Kuijk, Eddy Moerloose en Raymond Detrez. "Maar we hebben geen lidkaarten, geen voorzitter en geen penningmeester. En vergaderen doen we ook niet. Maar goed ook, want als intellectuelen vergaderen, ben je meestal niet aan het feest".
(...) "Om die ramp te vermijden willen wij de stem zijn van onze buren zonder stem. De migranten, de bejaarden, de werklozen. We zien dat de voorstanders van de uitbreiding van de luchthaven zeer goed georganiseerd zijn en lobbyen. Dat willen wij ook zijn. De lobby van de onmondigen". Het makkelijke verwijt -betuttelende intellectuele betweters- leggen Blommaert en co naast zich neer. "Neen. Dit is geen uitdrukking van misplaatste superioriteit. Dit is de klassieke rol van de intellectueel. Wij zetten ons in voor onze buurten. Dat doen we alle dagen. Op straat. Door in te gaan tegen de anti-politiek. Door te proberen de negatieve cirkel te doorbreken. Het feit dat wij in de stad komen wonen en niet op een of andere sjieke verkaveling is een ideologisch engagement. Een doelbewuste keuze. De enige manier om de stadsverloedering tegen te gaan is door er te gaan wonen. En het is er lang zo slecht niet. Je hebt meestal geen twee wagens nodig, je hebt schoolkeuze, winkels, uitgaansmogelijkheden. Je leef er beter en goedkoper. En de jungle begint heus niet aan de viaduct van het Sportpaleis zo als de mensen uit Brasschaat of Ekeren denken",
Erwin Verhoeven